Tuesday, December 2

bi yerde bilmemne boregi yedik, that was O.K.

istanbuldayim diye attend ettigim dedemin orta capli proseduru esnasinda maruz kaldigim rainbow of relatives beni lucy filmindeki scarlett johanssonmisim gibi etrafa donuk donuk baktirdi. evvelsi gun dogumgunu olan bi akraba bana dogumgununde arkadaslarinin onun icin gittigi mesafeleri anlatirken ben onun kac yasina girdiyse belki de dokuz misli defa ruyasinda hayalindeki kizi siktigini gorup uyandiginda sesli sesli 31 icin gotunu kasiya kasiya annesine bir usta duzeyinde perdelenmis 'bugun bi yere gidip gitmicegini' sordugunu dusunurken dusunceli halimin nedenini dedemin operasyonuna yorduklari gerceginin beni mutsuz etmesi orda iste kac saat durulduysa o sure boyunca hissettigim seylerden en kolay kelimelere dokulebilecek olaniydi. dusundum 2 saat ve karar verdim. buydu.
scarlett though. jfc.

No comments:

Post a Comment